نکات مهم برخورد با بیمار

نکات مهم برخورد با بیمار

چنانچه مرگ را شتری فرض کنیم که فقط یک بار جلوی خانه عمر آدمی می خوابد بیماری شتری هست که خوابیدن و بیدار شدنش علت های گوناگونی دارد. از این جهت از آمدن و رفتنش نگرانی به خود راه ندهید، فقط اگر روزی در مقام پرستاری بودید به خاطر داشته باشید که همه بیماران دنیا مثل هم نیستند. فقط راه های رسیدن به خدا متفاوت نیست، رفتار آدم ها با بیماری شان هم رنگ و شکل های مختلفی دارد مطالب زیر برخورد با آن ها را راحت تر می نماید.

سعی نکنید از مسائل خصوصی بیمارتان سر دربیاورید

به یاد داشته باشید بیمار به دلیل ضعف جسمانی دهن لق تر می شود. امکان دارد در نقش یک مسیحی کاتولیک باشد و شما را کشیش ببیند که با شنیدن اعترافاتش زمینه آمرزش را مهیا می کند ولی بعدا از این اعتراف پشیمان شده و رابطه تیره شود. ولی اگر پرستار بیمار افراد مهم به خصوص سیاستمداران شدید، نحوه برخورد با بیمار فرق دارد، نه تنها از آن ها حرف بکشید بلکه یادداشت برداری هم بکنید تا فراموش نشوند.

انتخاب محل درمان را به خودشان واگذار کنید

امکان دارد بیماری عقل آدم را از بین ببرد ولی باز هم خودتان را عقل کل بدانید و خیال کنید با انتخاب درست عمر عزیزتان و رضایتش را بیشتر می کنید. بطوریکه ممکن است بیمار برای خودش علت هایی دارد که شما ندارید. مثل دلیل ترس از آمپول و زشتی و زیبایی پزشک تا مسائل مهم اعتقادی و اندیشه ای پیش می رود.
رنگ چهره بیمار را به رویش نیاورید

در صورتی که پریدگی رنگ چهره بیمار را به آنان یاددآوری کنید حالشان را که خوب نمی کنید و اعتماد به نفسشان را هم از بین می برید. نتیجه این کار را هم خودتان می دانید که برابر است با تشدید بیماری. پس بهترین راه این است به شخصیت بیمارتان دقت کنید و رفتاری متناسب با ویژگی های او داشته باشید بعنوان مثال اگر بیمار شما از افرادی باشد که دنیا را پشت عینک تیره نگاه نمی کند تا به او رسیدید لبخند بزنید.

جلوی بیمار اشک نریزید و بی تابی نکنید

برخی مواقع بیمار یکی از نزدیکان ماست که دچار بیماری لاعلاجی شده از این که خودش خبر دارد یا نه خیلی مهم نیست ولی این مهم است که جلو او صبور باشید. با چشم های خون افتاده و اشک جلوی او ظاهر نشوید. فکر نکنیم اگر گریه نکنیم فکر می کند دوستش نداریم. این نگرانی را به روش دیگری برطرف کنیم. در این مواقع بهتر است خیلی مهربان نشویم چون امکان دارد این مهربانی بیمار را کلافه کند حواستان به عواقب کار باشد.

حرف های ناراحت کننده بیمارتان را به دل نگیرید

بیمار کسی نیست که فقط جسمش رنجور شود، روحش هم دچار بیماری می شود. از این رو حساس تر شده و انتظاراتش از افرادی که دوستشان دارد بیشتر می شود و امکان دارد حرف هایی بزند که خوشایند نباشد. در این مواقع باید اطرافیان و پرستار بیمار کر و کور باشد یا صافی شد و بی مهری کلام را به مهر تبدیل کرد، البته این رفتار نباید همیشگی باشد. برخی وقت باید یخ باشی و حافظه نسل بعد و دیگران شوی. به کسانی که خودشان را به بیماری می زنند، بیشتر توجه کنید

ممکن است در نگاه اول کسی که خودش را به بیماری زده به نظر برسد که احتیاج به توجه و پرستاری ندارد. اگر این طور فکر می کنید باید در عقیده خودتان تجدید نظر کنید. در واقع بیشتر افرادی که در حین سلامتی خودشان را به بیماری می زنند احتیاج بیشتری به توجه دارند برای مثال پدران و مادران سالمند و تنهایی که هستند برای جلب توجه بیشتر خودشان را به بیماری می زنند چون فهمیده اند بیماری بیشتر از سلامتی آن ها را به یاد عزیزانشان می اندازد هر چند وقت یکبار تن رنجورشان را رنجورتر نشان می دهند. در این زمان بهتر است خودتان را به نفهمیدن بزنید این طور نه تنها حال آن ها بهتر می شود بلکه به خودتان هم فرصت خوب تر شدن می دهند.
مراقب سلامتی خودتان باشید

پرستار بیمار باید به این نکته دقت کند که با نزدیک شدن بیشتر به بیمار او هم بیمار شود حتی تظاهر به بیماری هم نکنید برای اینکه امکان دارد این کار به جای همدلی در او احساس نگرانی را هم ایجاد کند.

در پایان مخاطبان گرامی می توانند برای مشاوره و راهنمایی در مورد پرستار سالمند، پرستار کودک و پرستار بیمار با موسسه مهرگان تماس حاصل نمایند. کارشناسان این موسسه آماده پاسخ گویی به سوالات شما عزیزان می باشند.